Андгай

Гашуун зовлонг туулсан хөөрхий өвгөд минь
Гомдох сэтгэл минь булиглаад байна хүүд чинь
Гэтлэх замын үзүүр хэдий хол чиг
Гэрийн чинь гал хэзээч унтрахгүй ээ

Тун чиг бэрхийг туулсан хөөрхий өвгөд минь
Туйлдсан сэтгэл минь чахираад байна хүүд чинь
Тэнчих замын хатууд хэдий мохов чиг
Тулганы чинь гал хэзээч унтрахгүй ээ
Дахилт
Цусаа урсгаж хамгаалж ирсэн
Газрыг тань бид хөндөхгүй ээ
Үнэн сэтгэлээ нэхсэн захисан
Үгийг тань бид хэзээч мартахгүй ээ

Үүрхийн ихийг үүрсэн хөөрхий өвгөд минь
Үрс хөвүүдийн чинь өр зүрх өнчирөөд байна
Тэмцэн байж үлдээсэн баялаг нутгаа
Өшиглөн сууж үрэхийн учиргүй ээ
Дахилт
Цусаа урсгаж хамгаалж ирсэн
Газрыг тань бид хөндөхгүй ээ
Үнэн сэтгэлээ нэхсэн захисан
Үгийг тань бид хэзээч мартахгүй ээ